Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Το ρίσκο vol.2 - Αθήνα, 19:56

Πρέπει να έχουν νόημα όλες αυτές οι ανησυχίες, λέει η Κ., να καταλήγουν κάπου, αλλιώς πρόκειται για γενικολογίες και είναι βαρετές, αδιάφορες.
...

Το ρίσκο, που λες, είναι να βγεις έξω κι εννοώ έξω-βράδυ-ποτό/μπυρόνια-παρέα, γιατί το έξω-μόνη-κουλούρι-ακουστικά-βόλτα-αισθάνομαι-ότι-παίζω-σε-βίντεοκλιπ είναι ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ και το καταφέρνω εξίσου καλά όπως και το να διαβάζω τελευταία στιγμή, σε κάθε εξεταστική.
...

Στην ερώτηση γιατί να βγω όξω προφανώς και γνωρίζω την τυπική απάντηση, να περάσω καλά και μπλα μπλα, τα' παμε αυτά. Πιο συγκεκριμένα, γιατί να ξαναβγώ έξω όντας υποψιασμένη για την τυπική απογοητευτική εξέλιξη. Δεν είμαι απαισιόδοξη ή μίζερη. Στ' αλήθεια. Απλά το κέντρο κατά γενικό και σχεδόν απόλυτο κανόνα κουράζει και εκνευρίζει για τέτοιες φάσεις.
Αφού λοιπόν αναρωτήθηκα, σκέφτηκα τρώγοντας και σέρφαρα για διερεύνηση του θέματος στο ίντερνετ, βρίσκοντας κάτι καταπληκτικές συνταγές για πιροσκί κατέληξα στο εξής συμπέρασμα.

Αν γνωρίζω το λόγο που θέλω να βγω έξω, τον δικό μου προσωπικό λόγο κι όχι τη νόρμα του σαββατόβραδου, τότε 1. η έξοδος θα κατευθυνθεί ανάλογα με μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας
2. και κάτι να ενοχλήσει ή να χαλάσει τη φάση δε θα χρειαστεί να κριτικάρω τον εαυτό μου " Τι κάνω εγώ εδώ, μα καλά είσαι ηλίθια, γαμημένα παπούτσια, ας έμενες σπίτι, καλά να πάθεις  ! "
Γιατί όταν δεν ξέρεις τι θες και κατευθύνεσαι ανάλογα με τις διαθέσεις των άλλων δεν έχεις και πολλά περιθώρια να περάσεις καλά και το καλά δε σημαίνει να πιεις τα κέρατά σου και να γυρίσεις λιώμα. Σημαίνει να γυρίσεις χαρούμενος με καλή διάθεση. 
Αχ, όλα αυτά μοιάζουν με λουλουδένιο λιβάδι γεμάτο ροζ λαγουδάκια και ουράνια τόξα.
...
Τι διάθεση έχω εγώ σήμερα ;
Α. επιθυμία για παρέα ή σεξ
Β. να πιώ απόψε το φεγγάρι
Γ. να τεστάρω τον εαυτό μου, ας χορέψω
Δ. κάποιος άλλος μου τα 'χει πρήξει να βρεθούμε
Ε. βοήθεια, με πνίγουν αυτοί οι τοίχοι

Θα κάτσω να διαβάσω. Ναι. Κωλοβαρούσα όλη την βδομάδα για να 'ρθει τελικά το Σάββατο βράδυ να διαβάσω. Και μπράβο μου. Θα δω και καμιά σειρά μετά ν' ανάψει το κέφι.
Αν βγω, θα βγω χωρίς ουτοπικές προσδοκίες, ξέροντας τι θέλω και όχι με την ανησυχία του να μην περάσω καλά, κάτι που είναι τελείως υποκειμενικό, όπως η ομορφιά της Αθήνας.


                                                                         

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου