Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Πες μου το βρακί σου να σου πω ποιος είσαι - Part 2


  Και πρώτα ήταν το Χάος . . .λέει ο Ησίοδος, κι έχει δίκιο.
Σε κάθε περίπτωση που θέλουμε να δημιουργήσουμε κάτι ερχόμαστε αντιμέτωποι με το δικό μας χάος, που προϋπάρχει όλων.
Μια φωτεινή Αρχή έρχεται και προσγειώνεται με χάρη μπαλαρίνας, ενώ η ενάτη του Μπετόβεν ξεκινάει δυναμικά.
Αυτή η Αρχή είναι η Επιθυμία για μια καλύτερη αντίληψη του εαυτού μας και των άλλων θνητών γύρω μας.
  Τώρα το πώς και γιατί ξεκινάει η Αρχή αυτή, όπως είπαμε και προηγουμένως, για όλα ευθύνεται το ταπεινό βρακί και οι εμπειρίες που κουβαλάει.
Από 'κει και πέρα περνάμε σε άλλο level δεξιότητας, στο να ερμηνεύσουμε τον χαρακτήρα ενός θνητού που μας ενδιαφέρει, δηλαδή να ερμηνεύσουμε τον χαρακτήρα του και επομένως να προβλέψουμε κατά  τρόπο τινά την συμπεριφορά του, παίρνοντας υπ'όψη μας όσο το δυνατόν περισσότερες ενδείξεις.
Είναι πολύ κουραστικό όλο αυτό και το μεγάλο μου Εγώ βαριέται, αντιδράει και γκρινιάζει ν'ασχοληθεί με όλα αυτά. Εδώ ξεκινάει ο έλεγχος αυτού του απροσάρμοστου σε περιορισμούς και όρια ( και προθεσμίες εργασιών ) Εγώ-εαυτού μας, που σαν αφηνιασμένο άτι ξεφυσάει και τρέχει να ξεφύγει.
 Η τεχνική μέθοδος της ΥΠΟΜΟΝΗΣ & ΕΠΙΜΟΝΗΣ, που μας κάνει να ξερνάμε από βαρεμάρα όταν μας την λένε, είναι η κλειτορίδα της υπόθεσης, το μαγικό κλειδί.
Ποια κριτήρια θα θεωρήσουμε πιο σημαντικά, για να ερμηνεύσουμε τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου ή το μοντέλο συμπεριφοράς του σε μια Χ κατάσταση, αυτό εξαρτάται από τις απαιτήσεις που έχουμε από τη σχέση μας. Κι αφού πρόκειται για προσωπική σχέση κι όχι για να προσλάβω υδραυλικό, τότε πρέπει σου λέω ΠΡΕΠΕΙ ν' αφιερώσω χρόνο, υπομονή κι επιμονή 1ον για να καθορίσω ποιες είναι οι ανάγκες μου 2ον αν μπορεί να τις ικανοποιήσει και μη σκέφτεστε πρόστυχα.
Έχουμε τόσες πολύπλοκες ανάγκες, πολλές πηγάζουν από τις μαύρες τρύπες και τους γαλαξίες του παρελθόντος μας. Δε θα χρειαστεί επιστημονική ανάλυση, πίεση και μετάπτωση σε κατάθλιψη ή αλκοολισμό για να διαπιστώσουμε τι είναι αυτό που θέλουμε από μια σχέση. Κάνεις μία έτσι, τσάαακ και ρίχνεις μια ματιά στο βρακί και βλέπεις γιατί δεν ήσουν ικανοποιημένος με τις προηγούμενές σου σχέσεις, τι ήταν αυτό που σε άγχωνε ή σε στεναχωρούσε, τι ήταν αυτό που σε έκανε χαρούμενο ; Ξέρεις, βαθιά μέσα σου ξέρεις.
Ανέσυρε λοιπόν αυτές τις πληροφορίες από την άβυσσο της ψυχής σου και διασταύρωσε τις  με τις ενδείξεις του χαρακτήρα του ανθρώπου που είσαι μαζί ή θες να είσαι και δες κολλάει, δεν κολλάει, έχει προοπτική ; Μπορεί να πάρει χρόνο να το καταλάβεις, πόσο μάλλον να καταλάβεις τον χαρακτήρα του ανθρώπου αυτού και να τον αποδεχτείς, δε χρειάζεται να τον δεχτείς απαραίτητα.
  Αν λοιπόν ο πίνακας της σχέσης σου, ή της σχέσης που θα ήθελες να έχεις με κάποιον, περικλείει συμβατά χαρακτηριστικά με τις ανάγκες σου τότε έχουμε μία Αφροδίτη του Μποτιτσέλλι, αν δεν κολλάνε τα πράματα μεταξύ τους και πέσεις και στην παγίδα της πίεσης της σχέσης για μια σύνθεση πίνακα ξεκινώντας από αποσύνθεση, τότε έχουμε τη Γκουέρνικα του Πικάσο.
Τι δεν καταλαβαίνεις ;

Υ.Γ               
Δεν κάνω καμία κριτική της τέχνης εδώ, οι κύριοι Μποτιτσέλλι και Πικάσο χρησιμοποιούνται σαν απλά παραδείγματα. 
Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος έχει γεμίσει πια από κριτικούς.
Χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω ενθάρρυνση, θνητοί, θεοί και δαίμονες . . .



 Κ.Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου